zdiaz.com

Nee dit is niet een derde vervolg op Ben Stiller's grote hit van de "Night at the Museum" in plaats van dit verwijst naar het programma geïnitieerd door het Cultureel Erfgoed Programma van de Ramon Aboitiz Foundation Inc in de viering van de Internationale dag museum en het Nationaal erfgoed maand.

Omschreven als "Gabii sa Kabilin" of vertaald als "Nacht van het erfgoed" de ene nacht affaire heeft tot doel lokale Cebuanos en bezoekers zowel buitenlandse als binnenlandse in het rijke culturele erfgoed van Cebu dompelen. Deelneemt aan het evenement zijn 6 musea en erfgoed in het oudste deel van Cebu City, Filippijnen.

Alleen voor P 150,00, deelnemers aan de Gabii sa Kabilin krijgen gratis toegang tot een nacht doorbrengen in het musuems. Particiapting musea zijn het Casa Gorordo, kathedraal museum de Sto. Nino Museum en het Museo sa Sugbo en twee andere erfgoed, de Yap-San Diego Ancestral huis en Fort San Pedro. Daarmee krijg je ook een gratis onbeperkt tartanilla rit (paard en wagen) van en naar de musea.

We begonnen deze spannende avond door te gaan naar het Casa Gorordo museum die wij beschouwen als ons uitgangspunt. Maar het verkeer was zo zwaar in dat gebied als het Cebu City traffic management office sommige straten is gesloten met het oog op de wandeltochten voor dit bijzondere evenement tegemoet te komen, dus hebben we besloten om in plaats daarvan gaan naar het Museo sa Sugbu en parkeer daar. We kregen dan een tartanilla rit naar Casa Gorordo Museum.

Toen we aankwamen bij het Casa Gorordo museum enkele van de shows zijn al begonnen. Een "Fiesta" sfeer vulde de plaats. We hebben geprobeerd om in het museum zelf te krijgen, maar we moeten line-up als het museum biedt plaats aan slechts een aantal mensen. Terwijl we zaten te wachten in de rij, we hadden gewoon plezier kijken naar de muziek en drama wordt gepresenteerd in de tuin. Featured artiesten waren onze eigen Cebuana inlandse mezzo-sopraan zingen traditionele Visayan en Cebuano liedjes. Een lokale strijkorkest speelde ook een aantal volksliederen. Sommige toneelstukken werden gepresenteerd een van die toneelstukken die het gesprek tussen Josephine Bracken en de vrouw van Andres Bonifacio. De meest interessante presentatie we daar zagen was de prestaties van sommige oude mensen uit het zuiden van Cebu, die de "Balitaw" of "Balak-awit-sayaw" (Een combinatie van gedicht-zang en dans) een lang vergeten originele Cebuano literaire kunst uitgevoerd vorm. Ik herinner me jaren geleden dat iemand me vertelde dat mijn overgrootmoeder was een van de beste "mag ba-ba-Balitaw" performers in Cebu. Ik grappend vertelde sommige van mijn vrienden dat "Balitaw" is de voorloper van de "yo-mama jokes" en rapmuziek.

Eindelijk kwam het onze beurt om binnen het museum. We opgepikt enkele foto's van de oude plaats. Het was interessant om te kijken in wat een typische oude Filipijnse "middenklasse" huis eruit ziet tijdens de Spaanse tijdperk. Nou het Casa Gorordo museum is eigenlijk een oud huis gebouwd tijdens de Spaanse periode ergens in de 1863. Vier generaties van de familie Gorordo woonde in dit huis. Vandaag de Casa Gorordo Museum is eigendom van en wordt geëxploiteerd door de Ramon Aboitiz stichting.

Binnen in het museum kan men een glimp van hoe een middenklasse gezin tijdens de Spaanse tijd woonden hebben. Oude meubels, boeken, keukengerei en andere huishoudelijke spullen vulde de plaats. Ik kan niet zomaar voorstellen dat mensen leven zonder de gemakken van het leven, zoals kranen . Het is als het afstappen van een tijdmachine en reis terug naar de 18e eeuw. Een kopie van Dr Jose Rizal's Noli me Tangere kan worden gevonden in een van de boekenkasten.

Teruggaan in de tijd en het zien van de oude keuken en eettafel in het Casa Gorordo Museum is zeker vuur van onze verbeelding over wat lekkere behandelt de middenklasse Filippino's leven in de Spaanse tijdperk te genieten. Dus toen gingen we uit van het museum waren we allemaal zeker te popelen om onze gastronomische verlangens bevredigen, dus we hadden ons diner in de tuin tijdens het kijken naar een aantal van de presentaties. Shang-Rila Hotel verkocht verpakt diner voor minder dan P 100,00.

Aangezien de volgende halte was slechts enkele meters verderop, hebben we besloten om te gaan te voet naar de Yap-San Diego voorouderlijk huis. De Yap-San Diego huis is gelegen in een plaats genaamd "Parian", die in de oude tijden wordt alom beschouwd als Cebu's mini-China Town. Parian kruist met de oudste straat in Cebu City, Colon straat.

Dit voorouderlijk huis werd gebouwd in de 17e eeuw en wordt beschouwd als een van de oudste van het land. De San Diego familie die tot op de dag de plek bezit is hun best doen om het in zijn oorspronkelijke vorm te behouden. De San Diego Familie is een van de stuwende krachten onder een stille groep Cebuanos die actief zijn het bevorderen van het behoud van de Cebuano kunst en cultuur. Zo gepassioneerd zijn de San Diego over hun zaak dat leden van de familie zelf waren degenen die ons verwelkomde hun voorouderlijk huis en toerde bezoekers rond de plaats. Zoals we toerde de housemuziek wiens teksten verheerlijken het belang van het herstel van de oude glorie van parian werd gespeeld.

De volgende museum, de kathedraal museum was ook slechts een paar meter afstand, zodat we liepen de hele weg daar. Ik heb net vernomen dat deze oude plek onlangs is gerestaureerd. De meeste van de overblijfselen gevonden in dit museum zijn religieuze voorwerpen, hoewel er verschillende culturele stukken, zoals stukjes gebroken aardewerk en platen. Wat interesseert mij het meest in dit museum is de tentoonstelling die vier lagen van de stichting onder de plaats waar de overgang van het gebouw van de Spaanse periode om de moderne tijd onthult onthuld.

Volgende in de rij is de nabijgelegen Sto. Nino. museum. Helaas waren we niet toegestaan ​​om foto's te nemen in de plaats. Hoe dan ook, we waren niet echt geïnteresseerd veel in de plaats gezien het feit dat alle van de exposities zijn religieuze voorwerpen.

Onze tweede naar de laatste halte is Fort San Pedro. Want het is vrij ver van de Sto Nino Museum, wachtten we op onze tartanilla rit. Na een paar minuten wachten, besloten we maken het alleen te voet, ondanks de afstand omdat er geen Tartanillas die voorbijgingen.

Na een lange vermoeiende wandeling we eindelijk aan de Plaza Independencia gebied waar Fort San Pedro was gevestigd. Fort San Pedro is het land de kleinste, oudste driehoekig bastion fort in het land. Het werd gebouwd in 1738 door Miguel López de Legazpi en de Spaanse regering in Cebu.

Ik dacht eerst dat het Fort San Pedro museum geopend zou zijn. Ik was bedroefd dat het was dicht en dat alleen het fort zelf is geopend. De reden hiervoor is omdat het museum is onder het beleid van de Rijksoverheid en waarschijnlijk de organisatoren van Gabii sa kabiliin geen toestemming verkrijgen van de nationale overheid om het museum geopend.

Na het vangen van onze adem en verbeelden wat zou de geest van de Spaanse soldaten zijn overgestoken toen ze bewaakten het fort, vingen we een Tartanilla rit naar onze laatste stop, het Museo sa Sugbo.

Het Museo sa Sugbo vroeger onderdak aan het Cebu Provincial Detention and Rehabilitation Center (CPDRC). De gevangenis werd overgebracht naar een meer moderne fabriek in een ander deel van de stad. De provinciale regering besloot toen om CPDRC zetten in een museum. Eerst dacht ik dat waarschijnlijk de reden waarom ze omgerekend de oude gevangenis een museum is dat ze liep uit ideeën over wat te doen met de plaats. Later ontdekte ik een heel andere reden.

Onbekend bij de meeste Cebuanos de voormalige CPDRC was al een gevangenis, zelfs tijdens de Spaanse periode. Honderden van onze revolutionaire leiders bekend als "Katipuneros" werd daar gevangen gezet. Later op het geplaatst werd voortgezet om te worden gebruikt als een gevangenis tijdens de Japanse en Amerikaanse perioden en tot aan de moderne tijd toen ze uiteindelijk de Cebu provinciale overheid overgebracht van de gevangenis naar een andere plaats.

Het Museo sa Sugbo huizen artefacten en tentoonstellingen die het verhaal van Cebu zelf vertelt. Sinds de plek zelf is zo oud als de geschiedenis, kan men wel zeggen dat er gaande is als een stap terug in de tijd. De geschiedenis van Cebu sinds de pre-Spaanse tijdperk, de Spaanse periode, de Japanse periode en de Amerikaanse periode worden weergegeven op exposities.

In de pre-spaanse exposities kunt u oude aardewerk, borden, gereedschap en andere artefacten die door de Cebuanos van oude vinden. Een oude kist is zelfs tentoongesteld om te laten zien hoe de oude Cebuanos hun doden begroeven.

Verhuizen naar de Spaanse periode, werden de brieven van de Spaanse gouverneur-generaal en tentoongesteld als sommige artefacten uit dit tijdperk. Ik was verbaasd over de zeer mooie kalligrafie van de gouverneur-generaal. Het lijkt alsof de brief werd afgedrukt van een computer uit. In de oude tijden, werden mensen echt geleerd hoe ze goed te schrijven. De Japanse en Amerikaanse tijdperk was heel interessant. Verschillende vintage overblijfselen van de Tweede Wereldoorlog werden tentoongesteld geplaatst. Wat mij het meeste interesseren waren de documenten tentoongesteld. Oude exemplaren van oudste krant Cebu's, werden de Freeman tentoongesteld geplaatst met verscheidene koppen rapportage over de grote Leon Kilat waarvan de oorspronkelijke naam was is Pantaleón Villegas. Voor de meeste Cebuanos, Leon Kilat is slechts een straat, maar in de geschiedenis van de grote Leon Kilat wiens naam betekent Leon van de bliksem was een van de grootste revolutionaire leiders Cebu tijdens de Spaanse tijdperk en werd alom gecrediteerd als zijnde leidde de overwinning van de nu vergeten "Battle van Tres De Abril. "(de naam van een andere straat vandaag) Het resultaat van deze strijd is dat Leon Kilat reed de Spaanse terug naar Fort San Pedro en nam de controle van de stad voor 3 dagen tot Spaans versterking kwam.

Andere dingen die mijn nieuwsgierigheid gewekt was oude foto's van plaatsen en straten die we steken in Cebu alledag. Als alleen al Cebuanos de geschiedenis zou weten achter die plaatsen waar ik denk dat ze zouden meer het voorrecht en de schoonheid van het leven waarderen in Cebu. Meest opvallende van deze plaatsen was "Mango Avenue." Het was niet genaamd Mango weg voor niets, een oude foto is gebleken dat de straat gebruikt te worden gevuld met mango bomen. Vandaag Mango avenue is hernoemd "Gen Maxilom Avenue "ter ere van de grote veldheer, die na de moord op Leon Kilat over de opdracht van de revolutionaire krachten in Cebu nam.

Onze overnachting in de musea was zeker beter dan Ben Stiller's ervaring. Het bracht niet alleen de geschiedenis tot leven, het maakte ons beseffen dat het leven ten volle leven moeten we leren dat de les van de geschiedenis te bieden heeft.

Hi! mijn naam is Zigfred Diaz, Bedankt voor het bezoeken van mijn persoonlijke blog! Mis nooit meer een bericht van deze blog. Abonneren op mijn volledige feeds gratis. Klik hier om te abonneren op zdiaz.com per e-mail

U kunt ook naar mijn andere blogs te bezoeken. Klik hier om te leren voorraad marketing te investeren . Klik hier om meer te leren over hoe om geld online te verdienen . Bezoek mijn reis blog om meer te leren over de grote reizen en ideeën .