zdiaz.com

Όχι αυτό δεν είναι μια τρίτη συνέχεια συντριβή Μπεν Στίλερ χτυπήσει η "Νύχτα των Μουσείων στο" μάλλον πρόκειται για το πρόγραμμα ξεκίνησε από τον Πολιτιστικό Πρόγραμμα Κληρονομιάς του Ραμόν Aboitiz Ίδρυμα Α.Ε. για τον εορτασμό της Διεθνούς Ημέρας Μουσείων και της Εθνικής μήνες κληρονομιά.

Μεταγλωττισμένο ως "Gabii Kabilin Α.Ε.» ή να μεταφραστεί ως «Νύχτα των κληρονομιάς" η μία υπόθεση έχει ως στόχο νύχτα να βυθίσει τοπικές Cebuanos και επισκέπτες ξένων και εγχώριων για την πλούσια πολιτιστική κληρονομιά του Κεμπού. Συμμετοχή στην εκδήλωση είναι 6 μουσεία και χώρους πολιτιστικής κληρονομιάς στο παλαιότερο τμήμα της πόλης του Κεμπού, Φιλιππίνες.

Για μόνο 150,00 P, οι συμμετέχοντες στην Gabii Α.Ε. Kabilin αποκτήσετε δωρεάν είσοδο για να περάσετε μια νύχτα στα μουσεία. Particiapting μουσεία Το Casa Gorordo, Καθεδρικό Ναό μουσείο της Sto. Νίνο Μουσείο και το Museo Sugbo SA και δύο άλλες τοποθεσίες πολιτιστικής κληρονομιάς, ο Γιαπ-Σαν Ντιέγκο Προγονική σπίτι και το Fort San Pedro. Με αυτό μπορείτε επίσης να πάρετε μια δωρεάν απεριόριστη διαδρομή tartanilla (άλογο με άμαξα) και από τα μουσεία.

Ξεκινήσαμε αυτή την συναρπαστική νύχτα με τη μετάβαση στην Casa Gorordo μουσείο το οποίο θεωρούμε ως σημείο εκκίνησής μας. Ωστόσο, η κίνηση ήταν τόσο βαρύ στην εν λόγω περιοχή ως η Πόλη του Κεμπού γραφείο διαχείρισης της κυκλοφορίας έχει κλείσει κάποια δρόμους, προκειμένου να φιλοξενήσει τις περιηγήσεις με τα πόδια για την ειδική αυτή εκδήλωση, έτσι αποφασίσαμε να πάμε στο Μουσείο Α.Ε. αντί Sugbu και παρκάρετε εκεί. Εμείς από την πήρε μια βόλτα tartanilla στο Casa Gorordo Μουσείο.

Όταν φτάσαμε στο Casa Gorordo μουσείο κάποιες εκδηλώσεις έχουν ήδη αρχίσει. Μια «Fiesta» ατμόσφαιρα γέμισε το χώρο. Προσπαθήσαμε να έρθουμε σε ίδιου του μουσείου, αλλά θα πρέπει να παρατάξει όπως το μουσείο μπορεί να φιλοξενήσει μόνο ένα αριθμό ανθρώπων. Ενώ είχαμε να περιμένουν στην ουρά, είχαμε μόνο διασκεδαστικό βλέποντας τη μουσική και το δράμα που παρουσιάζεται στον κήπο. Προτεινόμενα επιδόσεις ήταν πολύ δικό μας σπίτι που καλλιεργούνται Cebuana μέτζο-σοπράνο τραγουδώντας παραδοσιακά Visayan Cebuano και τραγούδια. Μια τοπική ορχήστρα εγχόρδων έπαιξε επίσης κάποια λαϊκά τραγούδια. Μερικά παιχνίδια παρουσίασε ένα από αυτά τα παιχνίδια είναι η συνομιλία μεταξύ Josephine Φτέρη και τη σύζυγο του Andres Bonifacio. Η πιο ενδιαφέρουσα παρουσίαση είδαμε εκεί ήταν η απόδοση κάποιων παλαιών λαών από τα νότια του Κεμπού που πραγματοποίησε την "Balitaw" ή "Βαλακ-awit-sayaw" (Ένας συνδυασμός από το ποίημα-τραγούδι και χορό), μια μακρά ξεχάσει αρχική Cebuano λογοτεχνική τέχνη μορφή. Θυμάμαι χρόνια πριν, ότι κάποιος μου είπε ότι η μεγάλη γιαγιά μου ήταν ένας από τους καλύτερους "mag βα-βα-Balitaw" εκτελεστές στο Cebu. Είπα χαριτολογώντας ορισμένοι από τους φίλους μου ότι "Balitaw" είναι ο πρόδρομος των "yo-μαμά αστεία» και η μουσική ραπ.

Τέλος, ήρθε η σειρά μας να μπουν στο μουσείο. Έχουμε αρπαχτεί μερικές φωτογραφίες από την παλιά θέση. Θα ήταν ενδιαφέρον να δούμε μέσα σε αυτό ένα τυπικό παλιό Φιλιππίνων "μεσαίας τάξης" μοιάζει με το σπίτι κατά τη διάρκεια της ισπανικής εποχής. Καλά το Casa Gorordo μουσείο είναι βασικά ένα παλιό σπίτι χτισμένο κατά την περίοδο της ισπανικής κάποια στιγμή στο 1863. Τέσσερις γενιές της οικογένειας Gorordo έζησε σε αυτό το σπίτι. Σήμερα η Casa Gorordo Μουσείο ανήκει και λειτουργεί από τον Ramon Aboitiz ίδρυμα.

Μέσα στο μουσείο μπορεί κανείς να έχει μια γεύση για το πώς μια μεσαία τάξη της οικογένειας έζησε κατά τη διάρκεια της ισπανικής φορές. Παλιά έπιπλα, βιβλία, οικιακά σκεύη και άλλα πράγματα στο σπίτι γέμισε το χώρο. Δεν μπορώ να φανταστώ τους ανθρώπους που ζουν χωρίς τις ανέσεις της ζωής, όπως βρύσες . Είναι σαν να πάρει από μια μηχανή του χρόνου και ταξιδεύει πίσω στον 18ο αιώνα. Ένα αντίγραφο του Νόλι Δρ Jose Rizal για μένα Tangere μπορεί να βρεθεί σε ένα από τα ράφια βιβλίων.

Πηγαίνοντας πίσω στο χρόνο και να δει την παλιά κουζίνα και τραπεζαρία στο Casa Gorordo Μουσείο σίγουρα δεν ανάψουν τη φαντασία μας για το τι νόστιμο αντιμετωπίζει η μεσαία τάξη ζει Φιλιππινέζοι στην ισπανική εποχή πρέπει να απολαμβάνουν. Έτσι, όταν βγήκαμε έξω από το μουσείο ήμασταν όλοι ασφαλώς πρόθυμοι να ικανοποιήσουν τους πόθους γαστρονομική μας έτσι είχαμε το δείπνο μας, στον κήπο, ενώ βλέποντας μερικές από τις παρουσιάσεις. Σανγκ-Rila Hotel πωλούσε συσκευασμένα γεύμα για λιγότερο από P 100,00.

Δεδομένου ότι η επόμενη στάση ήταν μόλις λίγα μέτρα μακριά, αποφασίσαμε να πάμε με τα πόδια από το Yap-Σαν Ντιέγκο προγονικό σπίτι. Ο Γιαπ-Σαν Ντιέγκο σπίτι βρίσκεται σε ένα μέρος που λέγεται «παρία», η οποία στην παλιά χρόνια θεωρείται ευρέως ως μίνι-China Town του Κεμπού. Παριανό διασταυρώνεται με τον παλαιότερο δρόμο στο Cebu City, του παχέος εντέρου δρόμο.

Αυτό το πατρογονικό σπίτι χτίστηκε τον 17ο αιώνα και θεωρείται ως ένα από τα παλαιότερα της χώρας. Η οικογένεια του Σαν Ντιέγκο, που μέχρι σήμερα κατέχει τη θέση κάνει το καλύτερό τους για να διατηρήσουν στην αρχική του μορφή. Το Σαν Ντιέγκο οικογένεια είναι ένας από τους πρωτεργάτες ανάμεσα σε μια σιωπηλή ομάδα Cebuanos που προωθεί ενεργά τη διατήρηση των Cebuano τέχνες και τον πολιτισμό. Έτσι είναι το πάθος του Σαν Ντιέγκο για την αιτία τους, ότι τα μέλη της οικογένειας τους ήταν αυτοί που μας υποδέχτηκαν στο πατρογονικό σπίτι τους επισκέπτες και περιόδευσε σε όλο τον χώρο. Καθώς περιόδευσε την house μουσική του οποίου τους στίχους εκθειάζουν τη σημασία της αποκατάστασης της παλιάς δόξας της Πάρου παιζόταν.

Το επόμενο μουσείο, το Καθεδρικό Ναό ήταν επίσης μόλις λίγα μέτρα μακριά έτσι μπήκαμε απλά όλος ο τρόπος εκεί. Μόλις έμαθα ότι η παλιά ήταν μόλις πρόσφατα αναστηλώθηκε. Τα περισσότερα από τα λείψανα που βρέθηκαν σε αυτό το μουσείο είναι θρησκευτικά αντικείμενα, αν και υπάρχουν διάφορες πολιτιστικές κομμάτια όπως κομμάτια από σπασμένα αγγεία και πλάκες. Αυτό που με ενδιαφέρει περισσότερο σε αυτό το μουσείο είναι η έκθεση που αποκάλυψε τέσσερα στρώματα του Ιδρύματος κάτω από τη θέση που αποκαλύπτει τη μετάβαση του κτιρίου από την περίοδο της ισπανικής στη σύγχρονη εποχή.

Επόμενη στη σειρά είναι το κοντινό Sto. Νίνο. μουσείο. Δυστυχώς δεν είχαμε τη δυνατότητα να πάρει τις εικόνες μέσα στο χώρο. Τέλος πάντων, δεν ήμασταν πραγματικά ενδιαφέρονται πολύ στη θέση θεωρώντας ότι όλα τα εκθέματα είναι θρησκευτικά αντικείμενα.

Δευτερολέπτου μας στην τελευταία στάση είναι η Fort San Pedro. Δεδομένου ότι είναι αρκετά μακριά από τον Νίνο Στο Μουσείο, περιμέναμε tartanilla βόλτα μας. Μετά από λίγα λεπτά αναμονής, αποφασίσαμε να κάνουμε απλώς με τα πόδια, παρά την απόσταση δεδομένου ότι δεν υπήρχαν Tartanillas που πέρασαν από το.

Μετά από μια μακρά κουραστική βόλτα που κάναμε τελικά στην περιοχή Plaza Independencia όπου Fort San Pedro βρισκόταν. Fort San Pedro είναι μικρότερη, της χώρας παλαιότερο τριγωνικό φρούριο προμαχώνας της χώρας. Χτίστηκε το 1738 από τον Miguel López de Legazpi και την ισπανική κυβέρνηση στο Cebu.

Σκέφτηκα στην αρχή ότι η Fort San Pedro μουσείο θα είναι ανοικτό. Λυπήθηκα ότι ήταν στενή και ότι μόνο το οχυρό είναι ανοιχτή. Ο λόγος για αυτό είναι επειδή το μουσείο βρίσκεται υπό τη διοίκηση του Εθνικού κυβέρνηση και πιθανότατα οι διοργανωτές της Gabii Α.Ε. kabiliin δεν λάβει άδεια από την Εθνική κυβέρνηση να ανοίξει το μουσείο.

Μετά πιάνοντας την αναπνοή μας και να φαντάζονται τι θα μπορούσε να διασχίσει το μυαλό των Ισπανών στρατιωτών όταν φύλαγαν το φρούριο, πιάσαμε μια βόλτα στο Tartanilla τελευταία στάση μας, το Museo Sugbo sa.

Το Museo Α.Ε. Sugbo χρησιμοποιείται για να στεγάσει το Επαρχιακό Cebu κράτησης και Κέντρο Αποκατάστασης (CPDRC). Η φυλακή μεταφέρθηκε σε μια πιο σύγχρονη μονάδα σε άλλο μέρος της πόλης. Η επαρχιακή κυβέρνηση τότε αποφάσισε να μετατρέψει CPDRC σε μουσείο. Στην αρχή σκέφτηκα ότι ίσως ο λόγος για τον οποίο μετέτρεψε την παλιά φυλακή σε ένα μουσείο είναι ότι έτρεξαν από ιδέες για το τι να κάνει με τον τόπο. Αργότερα ανακάλυψα ένα εντελώς διαφορετικό λόγο.

Άγνωστο στους περισσότερους Cebuanos ο πρώην CPDRC ήταν ήδη μια φυλακή ακόμα και κατά την περίοδο της ισπανικής. Εκατοντάδες επαναστάτες ηγέτες μας είναι γνωστή ως "Katipuneros" φυλακίστηκε εκεί. Αργότερα την θέση αυτή συνέχισε να χρησιμοποιείται ως φυλακή κατά τη διάρκεια των ιαπωνικών και αμερικανικών περιόδους και μέχρι τους νεώτερους χρόνους, όταν τελικά ο Κεμπού επαρχιακή κυβέρνηση μετέφερε τη φυλακή σε άλλο τόπο.

Τα Museo Α.Ε. σπίτια Sugbo αντικείμενα και εκθέματα, που αφηγείται την ιστορία του Κεμπού ίδια. Δεδομένου ότι ο ίδιος ο τόπος είναι τόσο παλιά όσο και ιστορία, και πάλι μπορεί κανείς να πει ότι θα πάμε εκεί είναι σαν να περπατήσει πίσω στο χρόνο. Η ιστορία του Κεμπού από την προ-ισπανική εποχή, την περίοδο της ισπανικής, της Ιαπωνίας και της περιόδου της αμερικανικής περιόδου εμφανίζονται σε εκθέματα.

Στο Προ-ισπανικά εκθέματα μπορείτε να βρείτε παλιά αγγειοπλαστεία, πλάκες, εργαλεία και άλλα αντικείμενα που χρησιμοποιούνται από τις Cebuanos των παλαιών. Ένα παλιό φέρετρο ακόμα και εκτίθεται για να δείξει πώς οι αρχαίοι Cebuanos έθαψαν τους νεκρούς τους.

Προχωρώντας στην ισπανική περίοδο, επιστολές από την ισπανική κυβερνήτη γενικό εκτέθηκαν καθώς και ορισμένες αντικείμενα από αυτήν την εποχή. Έμεινα με το πολύ ωραίο γράψιμο του γενικού κυβερνήτη. Φαίνεται πως η επιστολή που εκτυπώνεται από έναν υπολογιστή. Στα παλιά χρόνια, οι άνθρωποι είχαν πραγματικά διδάσκονται πώς να γράφουν σωστά. Η ιαπωνική και αμερικανική εποχή ήταν αρκετά ενδιαφέρουσα. Αρκετές εκλεκτής ποιότητας απομεινάρια του Β 'Παγκοσμίου Πολέμου είχαν διατεθεί στην οθόνη. Ποιο είναι το πιο ενδιαφέρον μου ήταν τα έγγραφα που παρουσίασε. Παλιά αντίγραφα παλαιότερη εφημερίδα του Κεμπού, ο Φρίμαν είχαν διατεθεί στην οθόνη με διάφορους τίτλους υποβολή εκθέσεων σχετικά με τη μεγάλη Kilat Leon των οποίων η αρχική ονομασία είναι Πανταλέων Villegas. Για τους περισσότερους Cebuanos, Leon Kilat είναι μόνο ένα δρόμο, αλλά στην ιστορία η μεγάλη Kilat Leon του οποίου το όνομα σημαίνει Leon του κεραυνού ήταν ένα από τα μεγαλύτερα επαναστατικά Κεμπού ηγέτες κατά τη διάρκεια της ισπανικής εποχής και έγινε ευρέως πιστώνεται ως έχουν οδηγήσει τη νίκη του σήμερα ξεχάσει "Μάχη της Tres de Abril. "(Το όνομα του άλλου δρόμου σήμερα) Το αποτέλεσμα αυτής της μάχης είναι ότι Leon Kilat οδήγησε την ισπανική πίσω στο Fort San Pedro και πήρε τον έλεγχο της πόλης για 3 ημέρες έως ότου οι ισπανικές ενίσχυση ήρθε.

Άλλα πράγματα που ξεσήκωσε την περιέργειά μου ήταν παλιές φωτογραφίες των χώρων και δρόμων που διασχίζουν καθημερινά στο Cebu. Μακάρι όλοι οι Cebuanos θα γνωρίζουν την ιστορία πίσω από αυτά τα μέρη υποθέτω ότι θα εκτιμήσουν περισσότερο το προνόμιο και την ομορφιά της ζωής στην πόλη Cebu. Το πιο αξιοσημείωτο από αυτά τα μέρη ήταν "Mango λεωφόρο.« Δεν ονομαζόταν λεωφόρος Mango για το τίποτα, μια παλιά εικόνα αποκάλυψε ότι ο δρόμος που χρησιμοποιείται για να γεμίσει με δέντρα μάνγκο. Σήμερα Mango λεωφόρος έχει μετονομαστεί σε "Γεν. Maxilom Λεωφόρο "προς τιμήν του μεγάλου στρατηγού, που ανέλαβε τη διοίκηση των επαναστατικών δυνάμεων στο Cebu, μετά τη δολοφονία του Λέον Kilat.

Η δική μας νύχτα στα μουσεία ήταν σίγουρα καλύτερη από την εμπειρία Μπεν Στίλερ. Το μόνο που δεν έφερε την ιστορία στη ζωή, αυτό μας έκανε να συνειδητοποιήσουμε ότι για να ζήσουν τη ζωή στο έπακρο πρέπει να μάθουμε ότι το μάθημα της ιστορίας που έχει να προσφέρει.

Γεια σας! το όνομά μου είναι Zigfred Diaz, ευχαριστούμε για την επίσκεψη προσωπικό blog μου! Ποτέ μην παραλείψετε μια θέση από αυτό το ιστολόγιο. Εγγραφή σε πλήρη τροφοδοσίες μου δωρεάν. Κάντε κλικ εδώ για να εγγραφείτε στο zdiaz.com μέσω e-mail

Μπορεί επίσης να θέλετε να επισκεφθείτε άλλα blogs μου. Κάντε κλικ εδώ για να μάθετε απόθεμα επένδυση μάρκετινγκ . Κάντε κλικ εδώ για να μάθετε περισσότερα για το Πώς να Κερδίστε μετρητά online . Επισκεφτείτε το blog του ταξιδιού μου για να μάθετε περισσότερα για τις μεγάλες ιδέες ταξίδια .